تبليغاتX
شاعرانه هام...
 

 

بال ها

پرواز را از ياد برده اند

 

و آخرين نشاني آسمان

وز وز مگس هـايي 

كه زمين را لكه كرده

 

 

شب ها

تن هاي پير

ابهت ِ بال هايي را مي بافند

كه  بر سرشان

سايه مي ريخت

و سرشاخه ها

در آرزوي پاهاي يك پرنده

خواب مي روند

 

 

اين روزها

هيچ آوازي

پرنده را زنده نمي كند

 

 

كلاغ ها

از سياهي بال هايشان مي ترسند

وقتي شــــهر

مترسك نشين شده

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط سميه طوسي  |